.

.

.

Składniki pochodzenia roślinnego

.

Rośliny były od najdawniejszych czasów wykorzystywane w przemyśle perfumeryjnym. Były i są doskonałym, największym źródłem olejków zapachowych i innych pachnących komponentów. Roślina często ma do zaoferowania więcej niż jedno źródło aromatu. Nierzadko bardzo różniące się od siebie zapachem. Np. z ziaren kolendry można uzyskać zupełnie inny zapach niż z reszty rośliny. A liście pomarańczy, kwiat i jej owoce są odpowiednio źródłem olejków: petitgrain, neroli i pomarańczowego..

kora cynamonu

*Kora – np. kora cynamonowa, z której otrzymuje się olejek cynamonowy, o złoto-żółtym kolorze i charakterystycznym zapachu. Ostry smak i zapach olejku pochodzi z aldehydu cynamonowego. Jednym z przykładów zapachu z wyraźną nutą cynamonową jest Vanille Cannelle firmy Comptoir Sud Pacifique.

*Kwiaty – bez wątpienia największe źródło składników aromatycznych. Obejmuje kilka gatunków kwiatów róży i jaśminu, a także m.in. osmanthusa, plumerii, mimozy, tuberozy, narcyza, jak również kwiaty cytrusów i drzewek ylang-ylang. Goździki to także nierozkwitłe, wysuszone pąki kwiatowe drzewa goździkowego.

róża damasceńska

Perfumy różane otrzymuje się z olejku różanego, który jest miksturą lotnych olejków eterycznych otrzymywanych poprzez destylację różanych płatków. Technika ta pochodzi z Persji, rozprzestrzeniła się szybko na kraje arabskie i Indie. Obecnie około 70%  – 80% produkcji olejku różanego pochodzi z „Różanej doliny” – regionu w Bułgarii. Olejek różany otrzymuje się głównie z róży damasceńskiej i stulistnej. Przykładem zapachu różanego jest Aqua Allegoria Rosa Magnifica Guerlaina.

Rośliny storczykowate nie są popularne w przemyśle perfumeryjnym. Wyjątek stanowi wanilia, z której owoców uzyskuje się wanilinę – organiczny związek, stosowany na dużą skalę w przemyśle perfumeryjnym. Jest to jedna z najdroższych substancji zapachowych.

Obecnie wanilina otrzymywana jest syntetycznie z eugenolu. A teraz uwaga, ciekawostka dla niewrażliwych: W 2006 roku grupa japońskich badaczy kierowana przez Mayu Yamamoto opublikowała informacje o możliwości wyizolowania waniliny z kału krowiego. Wytwarzanie tego związku tą metodą jest tańsze, niż pozyskiwanie go z wanilii. Odkrycie to przyniosło Mayu Yamamoto nagrodę Ig Nobla (inaczej Antynobel – humorystyczny odpowiednik Nagrody Nobla za prace naukowe) w roku 2007, a z okazji ceremonii rozdania nagród jedna z lodziarni w Cambridge wprowadziła do menu, jako jednorazową ciekawostkę, lody waniliowe o nazwie Yum-A-Moto Vanilla Twist zawierające wanilinę uzyskaną z krowiego kału. Smacznego!

*Owoce – świeże owoce takie jak jabłka, truskawki, wiśnie czy czereśnie niestety nie nadają się do użycia w przemyśle perfumeryjnym. Jeśli gdzieś odnajdujemy taki aromat, jest od z całą pewnością syntetyczny. Wyjątkami są owoce wanilii i jagody jałowca.

Najczęściej używana do tworzenia olejków owocowych jest owocowa skórka cytrusów, takich jak pomarańcze, cytryny, limonki, yuzu i  bergamotka. Skóra, kwiaty i liście bergamotki są źródłem olejku bergamotowego stosowanego w produkcji herbaty Earl Grey oraz olejku nerolowego stosowanego w perfumerii. Jednym ze światowych liderów w produkcji bergamotki jest włoski region Kalabria.

Grejpfrutowe aromaty używane w perfumach są często pochodzenia chemicznego, ponieważ naturalna skóra zawiera związki siarki, a jej produkty rozkładu mają nieprzyjemny zapach.

*Liście i gałązki – powszechnie stosowanymi w przemyśle perfumeryjnym komponentami są liście: lawendy, paczuli, szałwii, fiołka, rozmarynu i liście cytrusów.

Paczula jest rośliną osiągającą ok. metr wysokości; rozpowszechnioną w całej Azji, Chinach, Indiach i Ameryce Południowej. Jej pachnące liście są szeroko stosowane w przemyśle perfumeryjnym. Zapach paczuli jest ciężki, po części drzewny, po części zielony, mchowy, ale i lekko kamforowy i ziemny.

Lawenda jest rośliną porastającą obszar śródziemnomorski od Wysp Kanaryjskich po Indie. Obejmuje ok. 30 gatunków.  Zapach lawendy od wieków podoba się nie tylko ludziom, ale i pszczołom, które produkują pyszny, aromatyczny miód z jej nektaru. Olejek lawendowy ze względu na swoje właściwości antyseptyczne, był używany podczas I Wojny Światowej do dezynfekcji szpitalnych podłóg i ścian..

*Żywice – składnik ceniony od czasów starożytnych. Występują w wielu roślinach, w tym w drzewach, szczególnie iglastych. Uzyskuje się je poprzez nacinanie pni drzew. Żywice są szeroko stosowane w produkcji kadzideł i perfum. Silnie pachnące i antyseptyczne żywice używane były jako lekarstwa w medycynie wielu kultur. Najpopularniejsze w przemyśle perfumeryjnym są: labdanum, frankincense/olibanum, mirra, opoponaks, balsam Peru i benzoes (styrax).

korzenie wetiweru

* Korzenie, kłącza i bulwy –

w przemyśle perfumeryjnym powszechnie stosuje się: kłącza irysa, korzenie wetiweru i różne kłącza roślin z rodziny imbirowatych. Olejek zapachowy z korzenia wetiweru ma doskonałe właściwości utrwalające. Dlatego używany jest na dużą skalę. Światowa produkcja szacowana jest na około 250 ton rocznie. Haiti jest jednym z wiodących producentów wetiweru na świecie.

bób tonka

*Nasiona – komponenty bardzo często stosowane; głownie są to: bób tonka, nasiona marchwi, kolendra, kminek, kakao, gałka muszkatołowa, kardamon, anyż.
Bób tonka (fasola tonka) – pochodzi  z Ameryki Południowej, gdzie był używany do aromatyzowania tytoniu. Dziś najwięcej tonki produkuje się w Wenezueli, Gujanie i Brazylii.

drewno agarowe

*Drzewa – składniki zazwyczaj obecne w nutach bazowych perfum. Drzewne olejki i destylaty są niezbędną częścią przemysłu zapachowego. Najczęściej używane są olejki drzew: sandałowego, cedrowego, agarowego, brzozy, dębu, jałowca, sosny i palisandru. Olejek sandałowy produkowany jest z drzew gatunku sandałowcowatych , minimum ośmioletnich. Najpopularniejszym źródłem olejku jest sandałowiec biały (Santalum album), którego najwięcej występuje w Australii.

.

.

Składniki pochodzenia zwierzęcego

.

.

kaszalot

*Ambra (ambergris) jest woskową, łatwopalną substancją, popielato-brązowego koloru, z czarnymi akcentami. Powstaje z układzie trawiennym kaszalotów (rodzaj waleni), skąd jest wydalana. Świeżo wyprodukowana ambra ma nieprzyjemny zapach, dopiero z czasem nabiera słodkawego, właściwego dla siebie aromatu. W produkcji perfumeryjnej wykorzystywano ją głównie jako utrwalacz, w czasach obecnych prawie całkowicie została wyparta przez chemiczne substytuty. Najwięcej ambry można odnaleźć na wybrzeżach Brazylii i na Madagaskarze, oraz na wybrzeżu Afryki, Indii, Malediwów, Chin, Japonii, Indii, Australii i Nowej Zelandii. Wiele krajów zabroniło stosowania ambry (m.in. Ameryka), ponieważ kaszaloty są gatunkiem zagrożonym. W przemyśle perfumeryjnym często zastępuje się ambrę podobnym do niej labdanum. Starożytni Egipcjanie często palili ambrę jak kadzidło, natomiast we współczesnym Egipcie jest ona używana do aromatyzowania papierosów. Podczas epidemii dżumy, ludzie wierzyli, że noszenie intensywnie pachnącej bryłki ambry pozwoli im odpędzić chorobę. W średniowiecznej Europie substancja ta znalazła swoje zastosowanie w medycynie; jako lek na ból głowy, przeziębienie, padaczkę, i inne dolegliwości.

*Kastoreum jest żółtawą wydzieliną gruczołów przyodbytniczych bobra europejskiego, wydzielaną razem z moczem w czasie znakowania terytorium. Ma aromat skóropodobny. Często występuje w perfumach z dominującą nutą skóry. Niektóre z kompozycji zawierających kastoreum to: Emeraude Coty,  Chanel Cuir de Russie, Magie Noire Lancôme i Shalimar.

*Cybet – wydzielina gruczołów okołoodbytniczych kilku ssaków z podrodziny wiwerowatych, nazywanych cywetami lub cybetami. Cybet wydzielają zarówno samce jak i samice.
Stosowany jest w przemyśle perfumeryjnym jako utrwalacz. Głównym składnikiem cybetu jest cyweton (cybeton).

*Hyraceum jest mieszanką uryny i odchodów ssaka zwanego góralek przylądkowy. Zamieszkuje on kontynent afrykański, Półwysep Arabski, Bliski Wschód, aż po Turcję. Przez tysiące lat mieszkańcy Afryki i Bliskiego Wschodu używali hyraceum jako antidotum na epilepsię, konwulsje i problemy hormonalne u kobiet. Wierzono również, iż przeciwdziała efektowi prowokowanemu przez jad żmii. Hyraceum nazywano czarnym kamieniem.

*Piżmo – substancja wydzielana przez gruczoł piżmowca- bezrogiego ssaka z rodziny piżmowcowatych , żyjącego w górskich lasach Azji. Aż do XIX w. naturalne piżmo było szeroko stosowane w przemyśle perfumeryjnym. Jednak motywy ekonomiczne i etyczne, doprowadziły do powstania sztucznego piżma, które jest obecnie używane przy tworzeniu kompozycji zapachowych. Organiczny związek odpowiadający za charakterystyczny zapach piżma to muskon.

.

Inne składniki pochodzenia naturalnego

mech dębowy

*Porosty – liczna grupa grzybów porastających korę drzew, kamienie i gleby (najczęściej suche), a także beton, tynk, cegły, eternit i dachówki. Zawierają wiele związków chemicznych wykorzystywanych w farmacji i perfumerii, np. śluzy, lakmus, związki zapachowe, oraz inne barwniki stosowane (przynajmniej dawniej) w farbiarstwie. Porosty dają zapach złożony: lekko drzewny, ostry i słodkawy; porosty rosnące na sosnach mają wyraźną nutę terpentyny, co jest cenne w wielu kompozycjach zapachowych. Najpopularniejszym grzybem używanym w przemyśle perfumeryjnym jest mech dębowy (inaczej mąkla tarniowa). Zbiera się go w krajach Europy Środkowo-Południowej, po czym wywozi zwykle do regionu Grasse we Francji, gdzie jest używany do produkcji zapachów. Mech dębowy jest najczęściej spotykany w perfumach typu szypr i fougere.

Źródło info: Wikipedia

c.d.n.